Wie weet wanneer hij moet rusten, blijft behouden.
De Schelde in Antwerpen is een echte getijden rivier. Dat betekent dat het verschil tussen eb en vloed daar nog duidelijk merkbaar is — soms wel vier tot vijf meter — ook al ligt Antwerpen behoorlijk landinwaarts. Juist daarom zie je langs de Schelde die hoge kaaimuren. Bij vloed lijkt de rivier tijdelijk weer landinwaarts te stromen. Het is dus geen rustige rivier die alleen maar naar zee afwatert; ze ‘ademt’ als het ware mee met de zee. Vanuit taoïstisch perspectief zou je bijna kunnen zeggen: de rivier behoudt haar kracht juist doordat zij meebeweegt met iets dat groter is dan zijzelf. Misschien geldt dat ook voor jou en mij.
Leven we vaak niet alsof alles voortdurend vooruit moet? Sneller denken, beter presteren, jezelf blijven verbeteren? Wie nooit vertraagt, merkt vaak niet meer wat er werkelijk gebeurt in het eigen innerlijke landschap. Vermoeidheid wordt dan iets dat opgelost moet worden. Ouder worden iets dat bestreden moet worden. Stilte iets ongemakkelijks. Binnen de Core trainingen onderzoek je een ander perspectief. Niet door je terug te trekken uit het leven, maar door opnieuw te leren waarnemen wat er feitelijk gebeurt — in aandacht, spanning, emoties, overtuigingen en automatische reacties. Zonder direct te hoeven oplossen, verklaren of verbeteren.
Zoals de Schelde zich niet verzet tegen eb, hoef ik me niet te verzetten tegen vertraging, vermoeidheid of ouder worden. Dus fiets ik meestal kalm genoeg om het uitzicht niet te missen.